1966. Premiera pierwszego filmu Ram Loevy’ego, I am Ahmad, wywołuje publiczne oburzenie. Widzowie podnoszą głosy, potępiając go jako „nóż wbity w plecy Państwa Izrael”. Ten krótki, humanistyczny film o młodym arabskim chłopcu, który przyjeżdża do Tel Awiwu w poszukiwaniu pracy i doświadcza dyskryminacji, jako pierwszy w izraelskim kinie stawia w centrum arabskiego bohatera. Mimo wcześniejszej zgody Rada ds. Oceny Filmów i Teatru domaga się cięć, a kontrowersje tylko podsycają zainteresowanie. Wtedy i dziś umieszczanie arabskiego bohatera w centrum opowieści wciąż budzi strach i prowadzi do nawoływań do cenzury.