Dziś jest szczęśliwy. Zawsze jest, gdy pracuje w polu. „Dlaczego Mama i Tata każą mi chodzić do tej szkoły i nie tylko chodzić, ale też uczyć się tych niepotrzebnych umiejętności, skoro mam być operatorem maszyny? Lepiej by było, gdyby spokojnie młócił zboże, a Mamie też byłoby łatwiej. A moje młodsze siostry niech chodzą do szkoły, chociaż są już dorosłe...” Jedenastoletni Bogdan ostrożnie podnosi kombajn i zatrzymuje go na skraju pola.