To opowieść o aktorze Shchiptsovie, rosłym mężczyźnie, który zasłynął nie tyle talentem scenicznym, ile niezwykłą siłą fizyczną. Podczas antraktu pokłócił się z dyrektorem teatru i w samym środku kłótni nagle poczuł, jakby coś pękło mu w piersi. Shchiptsov czuje, że wkrótce umrze; siedzi w garderobie i cicho powtarza, że chce wrócić do ojczyzny — do Vyazmy, ale żaden z aktorów do końca nie wierzy, że jest poważnie chory; „żartobliwie” dodają mu otuchy. Gdy zaczyna się drugi akt, wszyscy spokojnie schodzą ze sceny; on sam, wykorzystując resztki sił, wspina się na dach i pada martwy.