Do 1820 roku Edmund Kean jest najbardziej podziwianym aktorem szekspirowskim. Choć jego kunszt nie ma sobie równych, prowadzi swobodny tryb życia, co nie przysparza mu sympatii, zwłaszcza wśród wyższych sfer. Kean zakochał się z wzajemnością w hrabinie Elenie de Koefeld, żonie duńskiego ambasadora. Elena również go kocha, ale waha się, czy zrezygnować ze swojej pozycji i pójść za Keanem. Z kolei Anna, bogata dziedziczka, która nie chce poślubić lorda Mewilla, wybranego przez jej rodziców, wyznaje Keanowi miłość i postanawia zostać aktorką, tak jak on... Arystokraci, oburzeni rozrzutnym stylem życia Edmunda, postanawiają bojkotować jego występy, co przekreśla jego karierę. Kean nie podnosi się po tym ciosie i podczas burzliwej nocy umiera w ramionach Eleny.