Thibault de Croucy prowadzi kampanię przeciwko Żydom w kręgu rue Royale, aż dowiaduje się, że jest synem jednego z nich: prominentny bankier Gotlieb był kochankiem jego matki — film jest adaptacją sztuki Henriego Bernsteina, wystawionej po raz pierwszy w Paryżu w 1908 roku. Legendarny francuski reżyser André Antoine, pracujący po wojnie we Włoszech, z trudem przenosi na tamtejszy grunt swój zwykły styl, pozostając blisko włoskich melodramatów z lat 1910. Idąc tropem bardziej bezkompromisowym niż Bernstein, otwarcie oskarża Kościół katolicki o odpowiedzialność za antysemityzm. Film nie spotkał się z przychylnym przyjęciem włoskich krytyków, a jego obecność w kinach była krótkotrwała. W 1973 roku Philippe Esnault odnalazł unikatowy element w zbiorach Cineteca Nazionale w Rzymie; posłużył on za podstawę restauracji z 2005 roku.