Zima 1954 roku była jedną z najcięższych, jakie kiedykolwiek widział nasz kraj. Obfite opady śniegu zasypały drogi, ludzi i domy. Początkowo ludzie wycofywali się przed śniegiem i ukrywali, ale wkrótce postanowili podjąć z nim walkę. Zaczęli odzyskiwać to, co im odebrano: domy, maszyny i ziemię. Cywile i żołnierze połączyli siły, by walczyć z naturą. Odśnieżono drogi i linie kolejowe. Do miast i wsi w całym kraju dostarczano żywność, gazety i pocztę. Wtedy jednak „wróg” zmienił taktykę. Rozszalałe lawiny zsuwały się po górskich zboczach, a ludzie musieli włożyć wiele wysiłku, by ponownie oczyścić drogi. Jednocześnie rzeki skuwał lód, który groził zniszczeniem mostów, jeśli nie zostałby rozbity. Huk eksplozji dynamitu, który rozsadzał zamarznięte rzeki, żegnał zimę pokonaną przez ludzi.