Na czarnym ekranie odtwarzane są jeden nad drugim dwa filmy w formie miniaturek. Górny przedstawia nagrania ekranowe domowych wnętrz (puste łóżko, łazienkę, salon), zarejestrowane za pośrednictwem internetowej strony do wideorozmów, która łączy losowych użytkowników z całego świata. Nieobecni mieszkańcy celowo pozostawiają włączone kamerki internetowe, udostępniając swoje przestrzenie spojrzeniom innych. Dolny film pokazuje twarz Giorgio Bassil, który patrzy i czeka. Obok filmu pojawiają się listy zaadresowane do nieobecnej ukochanej osoby.