Po przejściu na emeryturę w 2022 roku Squel Jorgea postanowiła wrócić na karnawał w Rio. Przez ponad dwadzieścia lat była chorążą, a karierę rozpoczęła w Grande Rio, gdzie tańczyła przez jedenaście sezonów i jako pierwsza reprezentowała zarówno Mangueirę, jak i Portelę — dwie najbardziej tradycyjne szkoły samby. Po doświadczeniu samotnego macierzyństwa na nowo odkryła fizyczność, ruch i siłę, dzięki którym stała się czołową postacią tej formy sztuki; teraz tańczy do motywu inspirowanego książką „Um Defeito de Cor” — listem syna do zniewolonej matki, którego opowieść głęboko współbrzmi z historią jej własnego życia. Między ciszą a rytmem bębnów jej taniec staje się rytuałem, aktem oporu i celebracją kultury afro-brazylijskiej.