Po krótkim przedstawieniu rodzinnego tła Edgar Allan Poe — jego dziadka, Davida Poe Seniora, irlandzkiego imigranta w Ameryce, oraz ojca, Davida Poe Juniora — ukazane zostaje życie poety: od śmierci matki i jego późniejszej adopcji przez Johna Allana aż po jego pełną cierpienia śmierć w 1849 roku. Wydalony z University of Virginia za zaciągnięcie zbyt wielu długów, Poe mimo to stara się o względy Virginii Clemm i poślubia ją, lecz ojciec adopcyjny się go wyrzeka. Mieszkając w Fordham w stanie Nowy Jork, Poe próbuje utrzymywać się z pisania, ale nie odnosi większych sukcesów finansowych. Przytłoczona ich zubożałym stanem Virginia umiera, a Poe pogrąża się w głębokiej depresji. Od zawsze będący ofiarą alkoholu i podatny na halucynacje, Poe najpierw wyobraża sobie, że jego sąsiadka, Helen Whitman, jest Virginią, a następnie pogrąża się w rozbudowanym urojeniu, w którym duch jego żony, różne inne zjawy i kruk ostatecznie doprowadzają go do własnej śmierci.