Na przyjęciu po bierzmowaniu wnuka swojego brata ARTIE i CONNIE znajdują z boku cichy stolik, by zjeść przekąski koktajlowe. Oboje są w podeszłym wieku, a Artie jest w zaawansowanym stadium choroby Alzheimera. Narzekają na siebie i przekomarzają się jak stare małżeństwo, a rozmowa przybiera wiele komicznych i absurdalnych obrotów, gdy Connie próbuje zrozumieć mętne wypowiedzi Artiego. Komedię nieustannie przyćmiewa jednak ponura obecność choroby Artiego oraz wspomnienia szczęśliwszych czasów, które już nigdy nie powrócą. A gdy siostrzenica JILL ujawnia istotną, zapomnianą informację, Connie zostaje z myślami o mrocznej przyszłości, jaka może ją czekać.