Pietro ma osiem lat i cierpi: jego ojciec, osadzony w więzieniu w reżimie 41-bis, nie jest dla niego przestępcą, lecz Super Vito — superbohaterem, który walczy ze złoczyńcami z „tajnej kryjówki”, jaką jest więzienie. Między rozmowami pod nadzorem a opowieściami wymyślanymi przez matkę, by go chronić, Pietro buduje świat, w którym jego ojciec jest mścicielem, a nie więźniem. Kiedy Vito postanawia współpracować z wymiarem sprawiedliwości i zostać skruszonym, wyobrażony świat Pietro się rozpada. Życie chłopca zostaje zagrożone przez odwet klanu, ale właśnie wtedy Vito wykonuje swój ostatni gest miłości: poświęca się, by ocalić syna. W oczach Pietro ta ofiara nie odbiera ojcu statusu bohatera, lecz czyni go prawdziwym, na zawsze zmieniając jego wyobrażenie o „Super Vito” w obraz ojca zdolnego wybrać dobro.