Dziesięć lat po śmierci Abdolnabiego na wojnie jego ojciec i bliski przyjaciel Isa, który stracił na wojnie nogę i teraz używa protezy, postanawiają wraz z mieszkańcami wsi przenieść jego grób. Isa planuje pojechać z ojcem Abdolnabiego do miasta, by kupić nagrobek, ale właściciel ziemski nie chce zwolnić go z obowiązków wiejskiego pasterza, zwłaszcza że z miasta mają przyjechać kupcy, by kupić owce. Mimo sprzeciwu właściciela ziemskiego Isa jedzie do miasta, a ten zwalnia go z pracy pasterza. Gdy mieszkańcy wsi zaczynają odkopywać grób Abdolnabiego, ze zdumieniem odkrywają, że jego ciało pozostało nienaruszone. Tymczasem, po nieudanych poszukiwaniach innego pasterza, właściciel ziemski prosi Isę, by wrócił do pracy.