Kobieta siedzi samotnie na krześle przy stole w pokoju na jednym z najwyższych pięter zakładu dla obłąkanych. Jasne reflektory rozświetlają noc, czasem oświetlając jej okno. Ostrzy ołówki i pisze na kartce w zeszycie. Grafit ołówka często łamie się pod naciskiem jej palców. Połamane kawałki odkłada na parapet za oknem. Gdzieś w pobliżu znajduje się satanistyczna postać — porusza się, ale jest ze słomy lub gliny, nie z ciała. Kończy pisać, wyrywa kartkę z zeszytu, składa ją, wkłada do koperty i wsuwa ją przez otwór. Czy pisze do męża? „Kochanie, przyjdź”.