Indonezja przeżywała swój tak zwany złoty wiek kina za rządów Soeharto (1966–1998). Cechował się on rosnącą liczbą produkowanych filmów, znaczącą pozycją kluczowych postaci branży filmowej oraz cenzurą. Soeharto zdawał sobie zatem sprawę z siły kina. Ten dokument próbuje pokazać, jak rozwija się język filmowy Indonezji mimo licznych prób jego tłumienia oraz jak wszystko zaczyna się w Dżakarcie, kinowej stolicy Nowego Ładu.