Młoda katoliczka prowadzi widzów przez zmieniający się krajobraz polityczny i społeczny Hiszpanii, dojrzewając od dnia bierzmowania do dorosłości. Po raz pierwszy styka się z prawdziwą Hiszpanią, gdy jej żydowscy ojcowie chrzestni nie mogą przybyć na bierzmowanie. Jeden z nich, posługując się pierścionkiem, rzuca wyzwanie jej niewinności i naraża ją na niebezpieczeństwo. Później wraca, pośrednio przedstawiając jej nowego chłopaka. Jeśli jest jednym z symboli żydowskiego życia pod rządami Franco lub relacji judeochrześcijańskich, relacja ta jest złożona. Młoda kobieta, dorastając, poznaje różnych kochanków, a jednocześnie musi finansowo utrzymywać ojca i jego własny, dość dekadencki styl życia. Różnicę między pokoleniami można też rozumieć jako różnicę między „nową” a „starą” Hiszpanią; to widzowie decydują, jak interpretować elementy tej opowieści.