Wreszcie film o historii klaunów, tych poetów absurdu, tych „ludzi w budowie”, jak określił ich poeta Henri Michaux. Od początku XX wieku z Charliem Chaplinem po czasy współczesne z jego wnukiem Jamesem Thierrée, ten archiwalny film ukazuje ewolucję klaunów na całym świecie, wskazuje pokrewieństwa i momenty przełomowe. Przedstawione zostaje całe spektrum sztuki klaunady — od obsesji Popova i Slavy na punkcie perfekcji po niezręczność Fratelliniego i Semianyki jako formę sztuki. Saga niczym dziki poetycki gospel, ukazująca ich wymiar komiczny, ale także podkreślająca ich tragiczny aspekt. Złożone postacie, takie jak Buster Keaton i Jacques Tati, przyprawiają nas o dreszcz trafnością ujęcia kondycji ludzkiej i przypominają nam, wraz z Fellinim, że klauni przywdziewają śmieszność ludzkości.