Hiszpania, marzec 1964: Quico to bardzo niegrzeczny, trzyletni chłopiec z zamożnej rodziny mieszczańskiej. Od narodzin Cristiny czuje, że stracił uprzywilejowaną pozycję „księcia” domu na rzecz swojej ośmiomiesięcznej siostry. Dlatego wraz ze swoim bratem Juanem, który ma osiem lat i jest dość nieposłuszny, spędza czas na kolejnych psotach, wywołując gniew matki, niani i starej służącej. Pozostali członkowie rodziny to dwóch znacznie starszych braci, uległa matka i konserwatywny ojciec o autorytarnych poglądach. Minęło jednak wiele lat, a wojna domowa, którą wygrał despotyczny Don Pablo, jest dla jego dzieci po prostu „wojną taty”.