Widzimy miejsce nieznanej katastrofy, rumowisko historii składające się na dzieje Ziemi. Na tym miejscu leży pięćdziesięcioro ludzi, balansujących między świadomością a nieświadomością, życiem a śmiercią. Czasami ktoś z nich wysuwa się na pierwszy plan — zaciskając pięść, mrugając powieką lub płacząc nad swoim sąsiadem. Innym razem postacie te wycofują się ze światła, tracąc swoje indywidualne kształty i tworząc gigantyczny organizm, oddychający w jednym rytmie, pulsujący niczym meduza, podczas swojej podróży przez Ziemię. (Ho Tzu Nyen)