Główni bohaterowie — arogancki, nękany reżyser, seksowna młoda gwiazdka czy naiwni aktorzy — to dość znajome stereotypy. Po drodze nie brakuje jednak zabawnych sytuacji na planie dźwiękowym, okraszonych odrobiną nagości. Niektóre wydarzenia są zapewne inspirowane prawdziwymi doświadczeniami, inne wyraźnie noszą znamiona fantazji. Na przykład przesadnie ekspresyjna gwiazda Kung Fu, którą reżyser i ekipa zostawiają samą, gdy wykonuje swój bezcelowy, przedłużający się układ. Albo bohaterowie kina akcji, zlani potem w futrach, którzy posłusznie odgrywają scenę posiłku, podczas gdy za oknem w studiu pada „śnieg”.