Bankier nie żyje. Handlował materiałami nuklearnymi, więc francuski wywiad przydziela dwoje agentów do odnalezienia jego listy kontaktów, zapisanej na pendrivie: Muriel — szefową, ciętą w języku, gotową przespać się z każdym mężczyzną i zastanawiającą się, czy powinna mieć dziecko — oraz Philippe’a, młodszego, chłopięcego i skrupulatnego, którego irytuje otwarte zainteresowanie seksualne Muriel. Obserwują Constance, wdowę po bankierze: naiwną, przyjazną, otwartą i ufającą. Bierze lekcje opery, więc francuscy szpiedzy dołączają do zajęć, co Muriel sprawia przyjemność. Wygląda na to, że inni szpiedzy również polują na tego samego USB, a niektórzy z nich także śpiewają. Śpiew, szpiegowanie i seks prowadzą do duetów wszelkiego rodzaju, a także do ostatecznej konfrontacji.