Przy asymetrycznym podziale ekranu — jedna część w pozytywie, druga w negatywie — film dokumentuje ewolucję prostych jednokomórkowych form organicznych w łańcuchy komórek, a następnie w bardziej złożone obrazy zaczerpnięte z kultur plemiennych i współczesnych koncepcji modernistycznych. Obrazy reagują na siebie, przenikają się wzajemnie, być może atakują, pochłaniają i rozdzielają, aż do osiągnięcia ostatecznej symbiozy (lub odkupienia?).