Zamożny mieszczanin Tartarin mieszka w Tarascon, niewielkim miasteczku na południu, wśród przyjaciół, którzy tak jak on uwielbiają polowania „à la casquette”, plotki, aperitify i pobudzające do myślenia podróże. Tartarin, obdarzony wyobraźnią jak wszyscy jego rodacy, w końcu uwierzył, że kiedyś był w Szanghaju, tak żarliwie opowiadał o swoich urojonych przygodach. Rozeszła się nawet pogłoska, że Tartarin wybiera się do Afryki, by polować na dzikie bestie, a wieść ta była tak natarczywa, że dzielny człowiek, namówiony przez przyjaciół, musiał wyruszyć „dla honoru”. Przybywa do Casablanki, zaskoczony, że zastaje nowoczesne miasto i ani jednego lwa. Uwodzi go jednak czarująca Maurowa, Baïa, a Tartarin oddaje się „rozkoszom Kapui”. Euforia nie trwa długo: Baïa znika, fałszywy książę, w gruncie rzeczy oszust, znajduje zastępstwo i wyrusza na wyprawę łowiecką do południowego Maroka, która przynosi Tartarinowi jedynie utratę oszczędności oraz ślepego, starego lwa ciągniętego przez dwóch żebraków.