Ten krótki film fabularny — liczący około trzech rolek, co w 1913 roku oznaczało dużą produkcję — oparty na rubasznym utworze Beaumarchais, ukazuje większość mocnych i słabych stron włoskiego kina z 1913 roku. Walory techniczne są wzorowe. Scenografia jest znakomita: wykorzystuje naturalne plenery i doskonałe dekoracje. Kostiumy dorównują jej jakością, a zdjęcia, choć z dzisiejszej perspektywy ciężkie — kamera nigdy się nie porusza, a montaż jest niespieszny — są starannie skomponowane i spełniają swoje zadanie.