Po wypadku, który unieruchamia go w łóżku na dwa miesiące, filmowiec sięga po odrzucone obrazy, które przez osiem lat gromadził na dysku twardym komputera. Tworzy z nich intymny i poetycki film, na który składają się portrety przyjaciół, spacery po Barcelonie oraz podróż do jego rodzinnego kraju, Wenezueli, gdzie chaos narzuca swój estetyczny urok. Złożony i fragmentaryczny film ukazujący świat filmowca, który czasami okazuje się równie absurdalny i cudowny jak obraz Hieronymusa Boscha.