Reżim Kádára miał osobliwy warsztat filmowy — Studio Filmowe Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, działające w latach 1958–1988, wyprodukowało setki filmów propagandowych, edukacyjnych, krótko- i pełnometrażowych. Niektóre z tych wielkich, tematycznych dzieł miały pouczać tajnych policjantów, jak chronić nasz system polityczny. Poruszano w nich takie tematy, jak tajne rewizje, ukryta obserwacja operacyjna, werbowanie agentów i informatorów oraz urządzenia podsłuchowe. Prymitywna narracja filmów edukacyjnych nieco kłóci się z ich „wzniosłym” celem, przez co mogą wydawać się śmieszne i błahe. Widzów przyzwyczajonych do dzisiejszego wyrafinowania filmy te wprawiają w osłupienie: trudno uwierzyć, że w czasach rozkwitu ideologicznej edukacji za rządów Kádára poświęcano tyle energii tej taniej i prostej formie. Wybór najciekawszych fragmentów ukazuje przemoc, organizację i mentalność aparatu reżimu Kádára.