Łącząc formy kina osobistego, animacji abstrakcyjnej i rock opery, ten animowany dokument muzyczny przygląda się wzlotowi i upadkowi niemal upadłej hurtowni plakatów i pocztówek; zmieniającej się roli przedmiotów fizycznych i danych wirtualnych w handlu; oraz podziałowi (lub jego brakowi) między abstrakcją w sztuce wysokiej a psychodelicznym kiczem. Wykorzystując alternatywne teksty piosenek jako narrację z offu, utwór przyjmuje formę popularnego albumu rockowego zreinterpretowanego jako cine-performance.