Pierwsza próba Georges’a Mélièsa zmierzenia się z Kopciuszkiem miała miejsce w 1899 roku. Film ten był wówczas niezwykły, ponieważ składał się z wielu scen i miał zarys fabuły; ponadto zastosowanie przenikań jako przejść między scenami przez lata inspirowało innych filmowców do podobnych rozwiązań. Méliès był wtedy czołową postacią świata kina. Do 1912 roku nie było to już jednak prawdą; szczerze mówiąc, jak pokazuje ten pełnometrażowy film, jego styl zdążył się zestarzeć. Co więcej, Méliès zaczął przejmować techniki innych filmowców, takie jak cięcia bezpośrednie zamiast przenikań; w scenie przymierzania pantofelka pojawia się nawet cięcie z zachowaniem ciągłości ruchu.