Na wzór dobrze skonstruowanej greckiej tragedii, pomijając jeden z jej elementów, Los Dioses Rotos zwieńcza bardzo udane wkroczenie Ernesta Daranasa do świata filmów pełnometrażowych, a wraz z nim także sukces zespołu, który mu towarzyszył, w tym aktorów, wciągając widza w przemijającą narracyjną pewność, że gwałtowna śmierć jest znamieniem tak wielu nieszczęść — i ich oczyszczeniem.