BEPPIE to poruszający i szczery portret amsterdamskiej ulicznicy. Van der Keuken opisał ją kiedyś tak: „Miała dziesięć lat i była radością Achtergracht, gdzie wtedy mieszkałem. Amsterdamskie dziecko, słodkie i pokręcone jak korkociąg”. Filmuje ją, gdy włóczy się po mieście z kilkorgiem przyjaciół i puka do drzwi nieznajomych. Jej rodzina ma dziewięcioro dzieci i nie jest zamożna. W tamtych czasach wstęp na basen De Miranda kosztował ćwierć guldena, a przy złej pogodzie tylko dziesięć centów. W szkole Beppie dostaje słabą ocenę, bo jest zbyt hałaśliwa, ale gdy cała klasa recytuje tabliczkę mnożenia, ona dołącza do niej, wykrzykując odpowiedzi na cały głos. Cała Holandia, która oglądała telewizję, była zachwycona tym portretem, dzięki któremu Van der Keuken trafił nawet na pierwszą stronę ogólnokrajowej gazety De Telegraaf.