Seksuolodzy, psychologowie i zwolennicy wolności seksualnej, Kronhausenowie próbują tu wywołać erotyczną reakcję widzów za pomocą starannie dobranych bodźców wizualnych i zestawień (oddziałujących zarówno na świadomość, jak i podświadomość). Symbole falliczne i otwarte otwory, język liżący pomarańczę, niespodziewany palec wkraczający w kadr: jak pokazują Kronhausenowie, niemal każdy przedmiot lub czynność, choćby najbardziej niewinne, można ukazać jako erotyczne, co ujawnia naszą skłonność do „kształtowania” dowodów wizualnych w celu osiągnięcia erotycznej satysfakcji.