Powszechnie wiadomo, że Szkoci są na tyle męscy, by nosić spódnicę — być może to zasługa rzucania pniem drzewa. Ten ujmująco prosty film skupia się na tartanowych tkaninach różnych klanów, a nie na mężczyznach, którzy je nosili, i już we wczesnym okresie kina przypominał o ich ogromnym znaczeniu zarówno dla szkockiej tożsamości narodowej, jak i prężnie rozwijającej się branży turystycznej na północ od granicy. Wyjątkowym atutem filmu było to, że pionier kinematografii G. A. Smith zaprezentował barwne wzory w Kinemacolor, jednym z najwcześniejszych procesów filmowania w kolorze, który nie wymagał żmudnego ręcznego kolorowania. I ani śladu dyndających części.