Rok 1958. Podczas kampanii rosyjskiej do kapelana wojskowego zwraca się o pomoc szeregowy Baranowski, skazany na śmierć za dezercję. To jego ostatnia noc. Jest to również ostatnia noc przed wymarszem do Stalingradu, który — jak wiedzą żołnierze — oznacza pewną śmierć. Kapelan ustępuje swój pokój kapitanowi, by ten mógł po raz ostatni spotkać się ze swoją narzeczoną. Sam zostaje w celi Baranowskiego i zmaga się z sumieniem oraz emocjami — tym bardziej, gdy dowiaduje się, że młody skazaniec zdezerterował z miłości. Egzekucja zostaje jednak wykonana, a jeden z członków plutonu egzekucyjnego ma dla losu żołnierza jedynie cyniczne słowa.