Dwoje młodych studentów postanawia spędzić dzień w Toledo, by choć na chwilę zapomnieć o rutynie, w której tkwią. O dziewiątej rano José Luis czeka na dworcu Atocha na swoją dziewczynę, Mari Carmen. Para okłamała rodziny, mówiąc, że zje obiad na wydziale. Podróż ciągnie się w nieskończoność, a pobyt w mieście zamiast ich zaskoczyć, jak się spodziewali, jeszcze bardziej pogrąża ich w monotonii, w której żyją. Bez przyjaciół, krewnych i kolegów ze studiów para spędzi dwanaście godzin w Toledo — pół dnia czułości w deszczu i grudniowym słońcu, które pomoże im lepiej się poznać.