Zimą 1943 roku dwoje młodych Żydów, Alek i Fryda, ucieka kanałami ściekowymi przed okrucieństwami, do których dochodzi w warszawskim getcie. Alek, któremu powierzono niewywołane zdjęcia dokumentujące panujące tam okropności, udaje się do mieszkania, które rzekomo jest bezpieczne, lecz zastaje w nim Niemców. Inna lokatorka, Polka Stephania, niespodziewanie proponuje mu schronienie w swoim przestronnym mieszkaniu. Pociesza go, a jeszcze tej samej nocy kochają się. Stefania jest niezwykle hojna i gotowa narażać własne bezpieczeństwo, ukrywając Żyda. Wyrusza nawet do pobliskiego kościoła, by uratować Frydę. Ta jednak okazuje niewdzięczność i podstępnie zaczyna sabotować bezpieczeństwo całej trójki.