Provost nakręcił tę ostatnią część trylogii „Plot Point” w Tokio. Przedstawia tu zwykłego człowieka jako bohatera filmu, którego rzeczywistość leży gdzieś pomiędzy snem a koszmarem. W tych trzech estetycznych reinterpretacjach Provost, posługując się pozornie nieistotnym surowym materiałem, nie tylko kształtuje mistyczne przestrzenie, które wciągają widza, lecz także po mistrzowsku pokazuje, że świat marzeń zwany „kinem” jest po prostu skonstruowaną rzeczywistością równoległą, złożoną z klisz, reguł technicznych i konwencji dramaturgicznych.