Film jest serią obrazów ukazanych w krótkich ujęciach (od kilku klatek do 30 sekund), przedstawiających mniej lub bardziej fetyszystyczne motywy (coś, co szczególnie podobało się Bouyxou). Po sekwencji napisów początkowych i tytułowych zapisanych na nagim ludzkim ciele widz widzi genialnego Moliniera stojącego z namaszczeniem przed ekranem. Wkrótce dołącza do niego kobieta, a on obmacuje jej piersi, zachowując swój charakterystyczny uśmiech. Molinier zdaje się niemal „wodzirejem” tych wydarzeń, a niemal każdy epizod trwający zaledwie minutę powraca ujęciem jego postaci. Jego obecność jest jednym z elementów czyniących ten film niezwykłym; ta sama aura, która obecna jest w słynnych autoportretach i kolażach Moliniera, istnieje tutaj, na ekranie. (esotika.blogspot.com)