Zeina jest katolicką studentką, a jej dobry przyjaciel Haidar, muzułmanin, od zawsze był jej szczególnie bliski. Po nieudanej próbie spotkania się (utknął w korku) oboje postanawiają nagrać kasety, na których spróbują wyjaśnić, opierając się na własnych przemyśleniach, dlaczego w Libanie wciąż trwają walki — jest rok 1977 — i dlaczego są im przeciwni. Zeina ma wkrótce wyjechać do Stanów Zjednoczonych, a Haidar ma spotkać się z nią na lotnisku, gdzie wymienią się kasetami. Niestety los krzyżuje im plany: kiedy Haidar przyjeżdża na lotnisko wcześniej, zaczepia go ktoś, kto chce żerować na łatwowiernych uchodźcach. Haidar wpada w taką złość, że łapie taksówkę i odjeżdża, wyrzucając przy tym swoją kasetę. Kiedy Zeina przyjeżdża i odkrywa, że go nie ma, jest załamana.