Jako mała dziewczynka Federica marzyła o pięknych, długich włosach, które odrastałyby natychmiast po ścięciu, o nieskończonych stożkach waty cukrowej i o niezliczonych przygodach, które zabierałyby ją na drugi koniec świata. Teraz, jako urocza trzydziestokilkuletnia singielka, Federica wzbogaciła swoje fantazje o kochanków, sławę i macierzyństwo, a w jej marzeniach na jawie wciąż pojawia się pragnienie, by codzienne życie było równie prawdziwe jak nawiedzające ją fantazje. Niestety, marzenia na jawie zapewniają Federice jedynie marną ucieczkę od rzeczywistości, z którą musi się mierzyć. Jej kariera odnoszącej sukcesy dramatopisarki chyli się ku upadkowi, chłopak naciska, by założyli rodzinę, były kochanek chce wskrzesić dawny romans, siostra prawie się do niej nie odzywa, brat jest skupiony na sobie, a jej kochający ojciec jest śmiertelnie chory. Jakby tego było mało, Federica jest bogata — zbyt bogata — a pochłaniające ją z tego powodu poczucie winy doprowadza ją do granic wytrzymałości.