Niespokojny nauczyciel (w tej roli, podobnie jak we wszystkich swoich filmach, występuje reżyser) siedzi w ogródku piwnym na wzgórzu, na którym stoi klasztor Andechs. Gdy muchy toną w jego kuflu piwa, rozlicza się z życia pełnego porażek: żony, którą ignorował, dziecka, które zaniedbywał, obowiązków nauczycielskich, których unikał, oraz skazanych na niepowodzenie starań o uzyskanie stałego etatu, o przyznaniu którego decydują władze szkoły. Jedynie marzenie z przeszłości — wspomnienie dawnego romansu z gwiazdą filmową, z którą dzielił „uczucie Andechs, poczucie, że nie jesteśmy sami” — dodaje mu sił. Mimo nieoczekiwanego ciągu wydarzeń w świecie Achternbuscha tęsknota ostatecznie pozostaje silniejsza niż spełnienie, a pragnienie lepsze niż piwo.