Simon i Mark mieszkają razem w Londynie. Kiedy Mark umiera na AIDS, Simon dość szybko wraca do normalnego życia — zbyt szybko, jak na gust ducha Marka, który powraca, by zakłócić Simonowi podrywanie, a następnie ponownie wprowadza się do ich mieszkania, żeby skłonić Simona do doświadczania i wyrażania uczuć. Simon stanowczo twierdzi, że uczucia, zwłaszcza miłość, nie są dla niego. Rozwijają się wątki poboczne: Mark i Simon obserwują życie miłosne swojej sąsiadki Siobhan, a Simon spędza dni, instalując telewizję satelitarną u boku Doggera — homofoba, który nie wie, że Simon jest gejem. Czy istnieje klucz, który może otworzyć Simona na uczucia i pozwolić Markowi spocząć w pokoju?