Kobieta, która przez 60 lat przebywała w zakładzie zamkniętym za „przestępstwo” polegające na nieprzystawaniu do obowiązującego w latach 20. wyobrażenia o tym, jaka powinna być przyzwoita młoda kobieta (innymi słowy, robiła to, na co miała ochotę, i nie obchodziło jej, co pomyślą o tym inni), zostaje w końcu oddana pod opiekę rodziny, na którą składają się jej wnuczny bratanek i jego rodzina. Początkowo sama trzyma się z dala od krewnych, ale wkrótce zaczyna zbliżać się do żony bratanka — wolnego ducha, pozostającego pod władzą chłodnego i despotycznego męża.