Dla 17-letniej Marizy jedynym domem jest dworzec kolejowy w Civitavecchia. Młoda sierota mieszka tu od śmierci ojca, kolejarza; tu też dorabia w dworcowym bufecie, sprzedając lody pasażerom przejeżdżających pociągów. Piękna i energiczna, przyzwyczaiła się do podziwu innych i doskonale opanowała sztukę flirtu, lecz serce Marizy pozostaje spokojne, dopóki pewnego słonecznego niedzielnego poranka na peronie nie wysiada z pociągu młody marynarz Angelo, spieszący na swój pierwszy rejs.