Meia-Lua był niegdyś marynarzem, ale teraz ledwo wiąże koniec z końcem, zajmując się przemytem. Jest cynicznym człowiekiem, którego nie obchodzi ani Ana, ani ich wspólne dziecko. Mieszka z piękną Marlene, która tańczy w barach. Gull całe dnie kołysze w ramionach lalkę i czeka na ukochanego, który wynurzy się z głębin morza. Głuchy muzyk Sparrow czuwa nad nią, pogrążony w beznadziejnej miłości i od dawna skrywanym pragnieniu zostania kapitanem statku. Na nabrzeżu dochodzi do sporu, ma miejsce zbrodnia, która może być tylko wypadkiem, wyrzuty sumienia kwaśnieją, łódź pełna biedaków kołysze się niczym kołysanka, niemowlę przechodzi z rąk do rąk, niezdarny żebrak znajduje pracę, powstaje sąd włóczęgów... Z tego ekspresjonistycznego obrazu, w którym nie brak nieoczekiwanych komicznych momentów, cenzorzy reżimu Salazara wycięli 20 minut, których nigdy już nie odnaleziono.