Zdenek Pešánek stworzył pierwszą publiczną rzeźbę kinetyczną dla elektrowni w Pradze. Ten krótkometrażowy film eksperymentalny koncentruje się na rzeźbie kinetycznej autorstwa Zdenka Pešánka. Przez osiem lat emitowała ona snopy światła ze ściany zewnętrznej stacji transformatorowej praskiego zakładu energetycznego, aż do jej zniszczenia w 1939 roku. Choć są autentyczne, ujęcia te wydają nam się abstrakcyjne. To rytmicznie zmontowana oda do urządzeń i zjawisk związanych z wytwarzaniem światła przez elektryczność. Łuki świetlne, cewki, żarówki i różne świecące elementy towarzyszą naprzemiennym obrazom pozytywowym i negatywowym, tworząc imponujący wszechświat światła i cienia. W latach 20. Pešánek uzyskał wsparcie finansowe na swoją działalność w dziedzinie elektrycznej kinetycznej sztuki świetlnej. W latach 30. był pierwszym rzeźbiarzem, który zastosował światła neonowe. Zbudował kilka kinetycznych fortepianów świetlnych, a w 1941 roku opublikował książkę zatytułowaną „Kinetismus”. —http://www.centerforvisualmusic.org