Peter jest typem ponuraka pogrążonego w mrocznych myślach. Prowadzi puste, pozbawione kształtu życie i tęskni za idealną kobietą, a jednocześnie bez większego zaangażowania spotyka się ze swoją stałą dziewczyną, Marusą, która jest od niego znacznie starsza — co Peter chętnie jej wypomina. Jako starzejąca się aktorka, walcząca o role w miejscowym teatrze, emanuje niepewnością i nie potrafi znaleźć w sobie poczucia bezpieczeństwa. Spędzają razem czas w miejscowej restauracji, paląc, pijąc i wymieniając słowne ciosy. „Założę się, że skończysz jako pijak” — mówi Peterowi za każdym razem. Peter tylko się uśmiecha i mówi jej, jak staro wygląda. Do tego niewdzięczny reżyser wkrótce odprawia ją z kwitkiem, a Marusa coraz bardziej czuje, że jej tożsamość jest przypierana do muru. By uciec, Peter i Marusa marzą…