Landow odrzuca oniryczne obrazy historycznego filmu o transie na rzecz autoreferencyjnej teraźniejszości, wykorzystując makrobiotykę, język reklamy i test szybkiego czytania definicji bredni. Pojawia się wyobcowany filmowiec, biegnąc pod górę, by zdystansować się od kina lirycznego, ale pamiętaj: „To film o tobie, nie o jego twórcy”.