Lisl Ponger tworzy wyobrażoną mapę XX wieku, na której historie emigracji są wyryte niczym wytarte ścieżki zachodniej pamięci. Obrazy, wykonane przez uważnych turystów, w swoim pełnym napięcia związku ze ścieżką dźwiękową ujawniają się jako postkolonialna podróż. Podróż przez dokładnie te kraje, które dawno temu zostały skurczone w przestrzeni i czasie. Wreszcie wspaniałe neony „Hotel Edison” i „Radio City” przypominają o początkach tej formy zawłaszczania świata, o epoce wielkich wypraw, o witrynach sklepowych i pasażach Benjamina oraz o czasach, gdy aparatura techniczna i środki transportu zasadniczo zmieniły percepcję współczesnego człowieka.