Kręcąc w 1966 roku bez scenariusza, fabuły ani jakichkolwiek założeń narracyjnych, Nelson i Wiley stworzyli arcydzieło niezależnego kina lat 60. The Great Blondino ukazuje młodego mężczyznę ubranego niezgodnie z epoką, który przemierza urzekający, a niekiedy niepokojący świat, kierując się ciekawością otwierającą nas na oścież na pełną wyobraźni, swobodną wizję twórców. Pod wieloma względami zachwyt Blondino może przywodzić na myśl ekscytację odkrywaniem i eksploracją, jakiej Nelson i Wiley doświadczali podczas realizacji filmu. Niezwykle żywiołowy i wolny od schematycznych ograniczeń kina, film odznacza się artystyczną dyscypliną i wyrazistym kierunkiem, dzięki czemu nigdy nie sprawia wrażenia przesadnie nieokiełznanego. Niezwykły wyczyn na linie. —Mark Toscano. Film został odrestaurowany przez Academy Film Archive w 2009 roku.