Heddy Honigmann wraca do rodzinnej Limy w Peru, by na nowo odkryć miejsce i ludzi bliskich jej sercu. To opowieść o zapomnianym mieście, zapomnianej historii i zapomnianych ludziach. Z ironią, którą ukochali jako oręż w walce o przetrwanie, sami również muszą zapominać, by nie ulec cynizmowi, nienawiści i żalowi. To opowieść o wspominaniu dawnych czasów, kiedy życie — mimo różnic klasowych, korupcji i przemocy — wciąż było dobre: o kelnerach, barmanach i sklepikarzach, którzy toczą z góry przegraną walkę i stracili wszystko. To również opowieść o dzieciach, którym udaje się przetrwać dzięki opanowaniu sztuki ulicznego życia i które ukazują kraj w jego prawdziwych barwach. Podobnie jak psy, z którymi dzielą ulice, nie mają żadnych dobrych wspomnień, które mogłyby zapomnieć.