Ostatnie lata życia Heinricha George'a zostają odtworzone za pomocą materiałów dokumentalnych i scen fabularnych. Jego syn Götz, nazwany na cześć ulubionej roli Heinricha — bohatera chłopskiej wojny z dramatu Goethego „Götz von Berlichingen” — odgrywa sceny z życia ojca i pozwala przeniknąć jego ogromnej sile twórczej. W tej opowieści o człowieku o wielu obliczach niczego nie pominięto ani nie upiększono. Götz George, jeden z najbardziej znanych aktorów w Niemczech, znajduje się w centrum tego hołdu, będącego również ponowną oceną sprzeczności w życiu jego ojca. Heinrich George jako jedyny przedstawiciel środowiska aktorskiego musiał zapłacić za to życiem. Oficjalnie zrehabilitowano go dopiero w 1998 roku.